Yeah Yeah Yeahs maken het waar

Review: Yeah Yeah Yeahs - It's Blitz!

De Yeah Yeahs Yeahs waren nooit zo ruig als je misschien zou denken. Tuurlijk, Karen O, met gemak de meest charismatische frontvrouw ter wereld, ging op debuutalbum Fever To Tell soms los als een gestoorde idioot. Er stond alleen ook een track op die kan worden gezien als één van de mooiste liefdesliedjes van dit decennium. Het wonderlijke Maps wist de arty gitaarrock van de Yeahs zelfs naar een redelijk groot publiek te brengen.

Na een 'lastige tweede' in 2006 (het ondergewaardeerde Show Your Bones) besloten de bandleden het roer flink om te gooien. De gitaren moesten weg, synthesizers (en gitaren die als synthesizers klinken) kwamen er grotendeels voor in de plaats. Zeker geen originele stap. Franz Ferdinand deed het dit jaar ook, alleen iets minder rigoureus.
Het gaat echter om de uitvoering. En die uitvoering op It's Blitz! is motherfucking geweldig. Dit is een stap die O, gitarist/toetsenist Nick Zinner en drummer Brian Chase moesten maken. Het album bruist, knalt en leeft. De scheurende gitaren en het geschreeuw zijn verdwenen, dansvloer krakers en emotionele pop met elektronische invloeden zijn ervoor in de plaats gekomen.


De plaat begint spectaculair; het dampende 'doe een wat met je leven!' antem Zero ("What's your name? No one's gonna ask you, better find out where they want you to go.") en Heads Will Roll ("Dance, dance, till your dead!") richten zich met succes op de dansvloer. Wat er daarna gebeurd is cruciaal.

Als het tempo omlaag gaat komt de echte schoonheid van deze plaat namelijk naar voren. Op de rustige, melodieuze momenten weet Karen O te overtuigen en ontroeren. Dromerige popsongs als Soft Shock, Sketelons en Runaway, de laatste gedragen door een bijna kinderlijk stukje piano een wat strijkers, worden per luisterbeurt beter. Het hoogtepunt van It's Blitz! is zonder twijfel Hysteric. Dit is het nummer dat eindelijk Maps weet te overtreffen.

De combinatie van de vlijmscherpe productie van David Sitek en
Nick Launay, de kenmerkende stem van O en het sterke instrumentale werk van Zinner en Chase werkt eigenlijk de hele tijd. Met tien tracks is er geen opvulmoment te vinden. Zelfs de mindere momenten, Shame And Fortune en Dragon Queen, zijn best te pruimen.

Af en toe wordt de energie van het eerdere werk wel gemist, maar deze vernieuwing was gewoon nodig. Voor je het weet verander je in een band die steeds hetzelfde trucje probeert te herhalen. Dat is iets waar weinig bands mee weg komen.

Fuck it, ik gooi het er maar gewoon uit: It's Blitz! is een meesterwerk en de eerste essentiële release van 2009.

Favoriete tracks:
Zero, Heads Will Roll, Soft Shock, Runaway, Hysteric, Little Shadow

Naam:			Persoonlijke info onthouden? Ja Nee
Email:
URL:
Reactie:		Emoticons / Textile
Om spam te voorkomen, moet deze vraag beantwoord worden. Hoeveel is 1+1?     (Register your username / Log in)
Kattebel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert. Verberg email: Ja, verberg mijn email-adres.
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.